30. Lekko z(a)wiany

Bohaterem tej Ulotnej Historii jest Mieniak Strużnik (Apatura Illa), którego skrzydełka zewnętrzne nabierają świetlistego połysku (mienią się w słońcu), gdy patrzymy pod odpowiednim kątem. Ten gatunek motyla z rodziny rusałkowatych (jak i bardzo podobny Mieniak Tęczowiec) należy do większych osobników, rozpiętość jego skrzydeł sięga 6 cm. Mieniaki lubią żerować na przejrzałych owocach. Chętnie przysiadają na spoconej skórze. Niestety nie należą też do wybrednych i wszystko co silnie pachnie (niekoniecznie ładnie) też jest dla nich atrakcją.

Wróćmy jednak do portretu en face, który udało mi się zrobić pewnej lipcowej niedzieli w czas gorącego popołudnia. Jest coś uroczego, a nawet zabawnego w tej motylowej… minie. Mieniak przysiadł na liściu czarnej porzeczki i nie był skory do odlotu. Wcześniej ucztował na owocach agrestu. Długo poił się ich sfermentowanym sokiem. I to jest okoliczność, która wpłynęła na motyla „pod wpływem”. Dzięki temu miałam wyjątkową okazję, aby zbliżyć obiektyw na wprost i zajrzeć w oczy (łapiącemu stabilność) Mieniakowi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *